เมื่อเรารักกัน...ไม่ต้องคิดว่าจะโง่หรือจะฉลาด

ไม่ต้องคิดว่า...ถ้าเชื่อเค้าแล้วเราจะโง่ในสายตาใคร ๆ

ไม่ต้องคิดว่า...ถ้าเปิดหูตารับฟังปากชาวบ้านเป็นการ

ฉลาด

ไม่ต้องคิดว่า...ถ้าเชื่อว่าเค้ารักเราคนเดียวเป็นเรื่องโง่

ไม่ต้องคิดว่า...ถ้ารู้ว่าเค้าทำอะไรเพื่ออะไรเป็นเรื่อง

ฉลาด

ไม่ต้องคิดว่า...ถ้าให้โอกาสเค้าเรื่อย ๆ เป็นเรื่องโง่

ไม่ต้องคิดว่า...ถ้าตั้งกฎเกณฑ์แล้วจะฉลาด

เมื่อคนเรารักกัน...เราไม่ได้เล่นเกม

ไม่ใช่...เล่นหมากรุกที่ต้องมองเชิงกันก่อน

ไม่ใช่...เล่นวิ่งไล่จับคนหนึ่งหนีคนหนึ่งวิ่งตาม

ไม่ใช่...เล่นซ่อนหาต้องตามจิกตามหาตลอดเวลา

ไม่ใช่...เล่นโยนเหรียญสุ่มเอาว่าจะหัวหรือก้อย

เมื่อเรารักกัน...เราไม่ได้ทดลอง action = reaction
 
เวลาเราให้เค้าไป...ไม่จำเป็นว่าต้องได้รับกลับ

เวลาเค้าโมโหใส่...ไม่จำเป็นต้องโมโหกลับ

เวลาเค้าทำไม่ดีกับเรา...ไม่จำเป็นต้องทำบ้าง

เวลาเค้าไม่ทำดีให้...ไม่ได้หมายความว่าเราไม่ควรทำ

ให้เค้า

เมื่อเรารักกัน...เราไม่ได้ทดสอบทฤษฎี Demand &

Supply

ไม่เสมอไป...ที่ต้องการความรักมาก ๆ แล้วเค้าจะมีให้

เราน้อย

ไม่เสมอไป...ที่ให้ความรักเค้ามาก ๆ แล้วราคาความรัก

จะต่ำ

ไม่เสมอไป...ที่จะมีจุดที่ความต้องการเท่ากับความรักที่

ให้

เมื่อเรารักกัน....

ไม่จำเป็น...ต้องหาเหตุผลให้กับเหตุการณ์ทุกอย่าง

ไม่จำเป็น...ต้องกลัวในสิ่งที่ยังไม่เกิดขึ้น

ไม่จำเป็น...ที่ต้องบอกเค้าว่า "

เค้าคงไม่เห็นคุณค่าของสิ่งของที่เค้ามีถ้าเค้ายังไม่เสีย

มันไป"

รักกันไม่จำเป็นต้องขู่กันเรื่องความสำคัญ

รู้อยู่ในใจก็พอ...ว่าเรารักกัน

จำไว้ให้แน่นใจ...กับเรื่องดี ๆ ที่เค้าพูด

จำไว้ให้อบอุ่นใจ...กับสิ่งดี ๆที่เค้าทำให้เรา

ค้นมันออกมาเวลาเหงาใจ

ค้นมันออกมาเวลาไม่มั่นใจ

ค้นมันออกมาเวลาเสียใจ

เพราะว่าเวลาใจเราอ่อนแอ

สิ่งดี ๆ ของเราสองคนมักจะหายไป

อย่าปล่อยให้มันหายไป....เพราะ

คนที่เค้าเคยทำให้เราอาจจะเสียใจ

ที่เราหลงลืมเรื่องดี ๆ เหล่านั้นแล้ว

Keep asking all the time

...เมื่อเรารักกัน....ไม่มีนิยามของแต่ละคู่....